www.dbsuriname.com, 14 mei 2018

Siegmien Power StaphortDe Clark Accord Foundation heeft op vrijdag jongstleden haar jaarlijkse terugkerende lezing gehouden in Buiten Sociëteit Het Park gehouden. Gedurende drie uren werd het onderwerp ‘Hoe ontwikkelt de zwarte man zich?’ besproken. Inleider Siegmien Power-Staphorts besprak opvattingen, die over de Afro-Surinamer bestaan. De opvatting: ‘Het lukt Afro-Surinaamse mannen niet om stabiele partnerrelaties te onderhouden’, werd onderzocht. De veel gehoorde historische verklaring: ‘Veel tot slaaf gemaakte Surinaamse vaders werden in de slavernijperiode gescheiden van hun gezin en apart verkocht’, kwam aan de orde. Dat zou een belangrijke reden zijn dat een groot deel van de Afro-Surinaamse mannen tot nog toe instabiele relaties onderhouden en weinig gericht zijn op de zorg en opvoeding van hun kinderen.

Niet alleen kommer en kwel
Power-Staphorst haalde meerdere wetenschappelijk onderzoeken naar deze opvatting aan. ‘Hoewel de relaties van Surinaamse slaven door blanke tijdgenoten als onzedelijk, instabiel en vrijblijvend werden gekenschetst, zijn er studies die laten zien dat gangbare opvattingen over het toenmalig gezin aanzienlijk dienen te worden bijgesteld.’ Gesteld werd, dat het effect op de stabiliteit van relaties te verwaarlozen valt als het gaat om de gescheiden verkoop van mannen en vrouwen, de moreel failliete blanken en de gedwongen verhuizingen. ‘Diverse studies hebben aangewezen dat het wat man-vrouw relaties betreft tijdens en na de slavenperiode, niet alleen kommer en kwel was.’

Eenzijdige benadering
Gebleken is dat slaven en slavinnen wel degelijk noties omtrent echtelijke verplichtingen en trouw zouden kennen en naleven. Dat het met de promiscuïteit van de man ook wel meeviel. Het zou onder andere door de Evangelische Broeder Gemeente komen, die alleen echtelijke twisten, overspel en polygamie optekende, waardoor deze opvatting is gaan leven. Aan echtelieden die niet veel ruzie maken of keurig samenwonen, werden niet veel woorden vuil gemaakt.

Het roer omgooien
De inleider vroeg zich af hoe we kunnen putten uit het verleden van de positieve, stabiele emotionele en economische verbintenissen. ‘Moeten we steeds de historische ontwikkelingen blijven aanhalen en ons daarachter verschuilen als het gaat om minder positieve gedragingen? Is het geen tijd om op zoek te gaan naar een positieve ombuiging, het doorbreken van een cirkel? Is het geen tijd om te kiezen voor het loslaten van het negatieve en het zwakke en versterken van het positieve en sterkte uit de historie van onze voorouders? Hoe kunnen we de vicieuze cirkel doorbreken, want het is duidelijk dat er actie ondernomen moet worden om het roer om te gooien om daadwerkelijk te streven naar stabiliteit van de relaties in emotioneel en economisch opzicht?’
HD

Volledige CA-Lezing 2018 - Siegmien Staphorst

Bron: http://www.dbsuriname.com/dbsuriname/index.php/siegmien-power-staphorst-opvattingen-over-het-zwarte-gezin-moeten-aanzienlijk-worden-bijgesteld/

7e Clarck Accord lezing 2018

Clarck Accord lezing 2018Zevende Clark Accord Lezing

De Clark Accord foundation nodigt u uit voor haar jaarlijkse activiteit: de Clark Accord Lezing. De lezing wordt voor de zevende maal georganiseerd en wordt afwisselend in Suriname en in Nederland gepresenteerd.

Met zijn programma “Black Inc.”, wat het zwart bewustzijn stimuleerde, schonk Clark aandacht aan de zwarte mens in het algemene en de plek van deze groep in Nederland in het bijzonder.
Clark heeft meerdere malen het thema de positie van de zwarte man belicht: “De ontwikkeling van de zwarte vrouw gaat hard. Kijk maar naar de hoge scholen en universiteiten. De zwarte vrouwen zijn daar goed vertegenwoordigd. En dat is goed, want deze groep is veel te lang achtergesteld. Maar hoe ontwikkelt de zwarte man zich”?

In dit licht is het thema van de Clark Accord lezing:

“De positie van de Afro Surinaamse man in het Suriname van vandaag”

De inleidster van dit thema is mevrouw Siegmien Staphorst, de huidige voorzitter van NAKS.
De panelleden zijn Ciciel Lamesie, Juan Accord, Melvin Bouva en Leendert Pocornie.
Gracita Groenefelt leidt de discussie.

Naast de inleiding en de daaraan gelieerde paneldiscussie interviewt Iraida Ooft Julia Terborg en voert Oboodiyeh zijn kunsten op.

Wij heten u allen graag welkom op 11 mei 2018 in de Buiten Sociëteit het Park aan de Grote Combéweg vanaf 19:30.
De deuren sluiten om 19:55, opdat de inleiding stipt om 20:00 kan beginnen.
De toegang bedraagt srd.50.

Reserveren kan via email en/of telefonisch
Email: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
Tel: 08714894/0330851

Namens,
De Clark Accord Foundation.

7e Clarck Accord lezing 2018 groot

CAF voj albina

De leerlingen van Voj Albina die vrijdag de internering van Maxi Linder en andere prostituees speelden in het nieuwe theaterstuk 'Koningin van Katwijk'. Foto: Audry Wajwakana.

 

ALKMAAR - "Ik heb helemaal geen geslachtsziekte. Ik laat me regelmatig controleren. Ik hoor hier niet thuis.” 'Maxi Linder', meer bekend als de ‘koningin van Paramaribo’, pleit bij de militairen dat ze niet bij de groep prostituees hoort die gezorgd heeft voor een toename van seksueel overdraagbare aandoeningen in het land. De militairen willen niets horen en manen haar aan om haar “bek” dicht te houden.

"Jullie zijn hier om te naaien. Daar zijn jullie goed in. Maar deze keer gaan jullie geen mannen naaien, maar kleren. Marius is hier de baas en als jullie niet luisteren, zullen jullie het zelf merken." Tien leerlingen van de vierde klas van Voj Albina vertolkten vrijdag Maxi Linder en andere prostituees tijdens de Tweede Wereldoorlog. De vrouwen waren in 1943 en 1944 geïnterneerd in plantage Katwijk.

De scholieren en de buschauffeur krijgen de schrik van hun leven als de militairen voor de poort van het interneringskamp zeggen dat alle 'hoeren' moeten uitstappen. Het duurt niet lang voordat de leerlingen begrijpen dat het nieuwe theaterstuk 'Koningin van Katwijk' al vanaf in gang is gezet. Het theaterstuk, geschreven door Diego Lapar, is gebaseerd op een passage uit de debuutroman 'Koningin van Paramaribo' van Clark Accord (1961-2011).

De Clark Accord Foundation (Cafs) heeft vier jaar de monoloog 'Koningin van Paramaribo' als scholenvoorstelling gepresenteerd en besloot het verhaal nu een andere insteek te geven. Omdat het interneringskamp nog bestaat stelde Cafs voj- en vos-leerlingen van Commewijne en Marowijne in de gelegenheid om de wrede toestanden waaronder de vrouwen gebukt gingen zelf te aanschouwen.

De scholenvoorstelling draagt volgens de stichting bij aan de ontwikkeling van de leerlingen, omdat thema's als kindermisbruik, vrouwenrechten, veilige seks en prostitutie aan de kaak worden gesteld. "Wij hopen jongeren die niet graag lezen, te prikkelen om het boek en andere werken van de auteur te gaan lezen", zegt Cafs-bestuurslid Jerry Dewnarain, die ook tekende voor de regie van het stuk.

Maxi Linder werd deze keer gespeeld door scholiere Fanaisa Engeso en de militaire baas bij het interneringskamp Marius door Biantivado Poina. Naast de opvoering kregen de aanwezigen ook een rondleiding op de plantage. Volgend week vrijdag wordt het stuk door een andere school opgevoerd.

Bron: http://www.dwtonline.com/mobiel/?node=443806 

6 maart tot en met 11 mei is voor de Clark Accord Foundation een belangrijke periode. 6 maart 1961, de geboorte van Clark Accord. 11 mei 2011, de sterfdag van Clark Accord. Met zijn debuut roman, “de koningin van Paramaribo”, kreeg de schrijver Clark Accord zowel nationaal als internationaal grote bekendheid. Daarmee heeft Accord Suriname internationaal op de kaart gezet.

De Clark Accord Foundation Suriname (C.A.F.S)
Houdt het gedachtegoed van de schrijver Clark Accord in stand.
Zij stelt zich o.a. ten doel jongeren literair bewust te maken d.m.v diverse activiteiten zoals de Sori Yu Talenti schrijfwedstrijd en het verzorgen van presentaties op verschillende scholen. C.A.F.S wil op een speelse theatrale manier een eye opener zijn voor jongeren.

Ook dit jaar worden er een drietal evenementen georganiseerd door de Clark Accord Foundation Suriname (C.A.F.S), geïnspireerd door het gedachtegoed van de schrijver
1. Een scholieren voorstelling voor VOJ en VOS scholieren.
2. De Clark Accord Lezing
3. De presentatie van de 2e verhalenbundel van de Sori yu Talenti schrijfwedtsrijd.

We starten met een spetterende en dramatische scholenvoorstelling. Het gaat om een passage uit de bewerking van een passage uit ”de koningin van Paramaribo”. De gevallen vrouw bestaat niet (theatermonoloog, 2000). In deze passage wordt de internering van de prostitué Maxi Linder, in het interneringskamp te Katwijk (Commewijne) belicht. Deze voorstellingen zijn bestemd voor de VOJ en VOS scholen van de districten Commewijne en Marowijne. Het neusje van de zalm is, dat de scholen zelf acteurs voordragen. Tevens ontvangen de leerlingen van de 3e en de 4e klas een lesbrief. De scholenvoorstelling draagt bij tot educatie met betrekking tot het thema: Vrouwenrechten en veilige seks. Heel blij zijn we met de bijdrage van Readytex, beheerder van Kamp Katwijk, aan de ticketkosten.

De tweede activiteit is De Clark Accord Lezing, die plaatsvindt op 11 mei. Het thema is “de positie van de zwarte man”. De keynote spreker is mevrouw Siegmien Staphorst, voorzitter van Naks.

Ten slotte vindt dit jaar de presentatie plaats van de Clark Accord Sori yu talenti verhalenbundel.
Hierin zijn de verhalen uit 2014 Liefde) en uit 2015 (Angst) samengebundeld.

Ook blijft de Foundation het oevre van Clark promoten. Hij schreef in zijn korte leven de navolgende titels: “De Koningin van Paramaribo” (roman, 1999,
”De koningin van Paramaribo. De gevallen vrouw bestaat niet (theatermonoloog, 2000), “Met eigen ogen” (co-auteur Nina Jurna)(2003), “Tussen Apoera en Oreala, een liefdesgeschiedenis in het tropisch regenwoud” (2005), “Shirley in Allochtonie” (columns, 2005),“Bingo” (roman, 2007), “De Koningin van Paramaribo (muziektheatervoorstelling i.s.m. met Anousha Nzume (2010), “Una casa particular”. In: “Voor mij ben je hier”,verhalen van de jongste generatie Surinaamse schrijvers, Samengesteld en geredigeerd door Michiel van Kempen. Meulenhoff, Amsterdam 2010, pp.75-85 (verhaal), “Plantage d’Amour (roman, oktober 2011, postuum).

 

Voor meer info:
Mavis Accord – voorzitter CAFS
T: 8714894
Helga Fredison – PR
T: 8623127
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

 

Fams, Friends, Fans en Belangstellenden,

De op 11 mei 2017 geplande 6e editie van de Clark Accord Lezing in de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA) gaat wegens omstandigheden niet door.
Gereserveerde kaartjes alstublieft met de OBA afwikkelen.
Blijf ons volgen. Wij houden u op de hoogte van de ontwikkelingen. Hartelijk dank voor de getoonde belangstelling.

Soso lobi
Het bestuur van de Clark Accord Foundation.

 

 

door Aart G. Broek

Naar prostituees en hun werkzaamheden in de voormalige Caribische koloniën deed ik geen uitgebreid onderzoek. Wel maakte ik mij onvermijdelijk een voorstelling van het leven van publieke vrouwen.

Clark Accord boeken kl

Ik droeg een stereotypisch beeld mee, zoals van het leven van Wilhelmina Angelica Adriana Merian Rijburg: getekend door het leven maar met een hart van goud. Zij werd in 1902 in Suriname geboren en overleed daar in 1981; een ‘motyo’, hoer, die werkte onder de naam Maxi Linder. Aan deze ‘koningin van Paramaribo’ wijdde Clark Accord (Paramaribo, 1961 – Amsterdam, 2011) een roman. Mijn ongenuanceerde beeld van een vrouw als Maxi in het koloniale Suriname werd zo knap veelzijdig bevestigd door Accord en juist daardoor ondermijnd.

De koningin van Paramaribo was Accords debuutroman, verscheen in 1999, verkocht meer dan 125.000 exemplaren, en werd uitgebracht in Duitsland, Spanje, Latijns Amerika en Finland. De roman is nog steeds in druk. De bondige samenvatting van Accords roman op de omslag sluit al aan bij mijn verwachtingen. ‘Schaamteloos, welbespraakt, extravagant, onzelfzuchtig en motyo in hart en nieren, was Maxi al bij leven een legende,’ vermeldt de omslag. De roman geeft van al die karaktereigenschappen zeer smaakvolle of juist pijnlijke voorbeelden. ‘Ze wordt door een huisvriend verkracht op haar dertiende, beleeft haar topjaren als prostituee in de jaren dertig, wordt geïnterneerd in een kamp [in Suriname] tijdens WOII, en glijdt in haar latere jaren af naar een bestaan vol afpersing, chantage, bedelarij en eenzaamheid.’ Het valt niet kernachtiger samen te vatten dan in voorgaande zin en de roman sleurt je door dat buitensporige leven, dat zowel bandeloos als onbaatzuchtig is.

Zo had ik mij het leven van een doorgewinterde prostituee voorgesteld en Accord bevestigt die voorstelling. ‘Ze sterft op troosteloze wijze, omringd door haar eenenvijftig honden,’ meldt de omslag nog en ook daarmee bevestigt de roman eveneens mijn zicht op het dramatische leven van een motyo in de koloniën.

Moll Flanders, de 18de eeuwse Londense ‘harlot’ van Daniel Defoe, mag eindigen als een welgestelde dame op een uitgestrekte plantage in de Nieuwe Wereld, een motyo eindigt in de goot. Zo zit het in mijn hoofd en Accord heeft er niets aan gedaan om dat beeld omver te kegelen. Integendeel, hij wrijft het wrede beeld er nog eens in als zout in de wond. Dat komt aan!

Hoe zeer wij ook mogen verwachten dat literatuur aan onze vooroordelen en starre verwachtingen schudt, lezen van wat je eigenlijk al had vermoed, werkt bij Accord juist onthutsend: het koloniale verleden is inderdaad zo wreed als je je maar kunt voorstellen. Accord toont zich een meester in het beschrijven van agressie, vernedering en onrecht. Er komen akelig gewelddadige scenes in zijn roman voor en je rechtvaardigheidsgevoel wordt regelmatig flink op de proef gesteld. Dat zorgt voor een pageturner.

Hoe meeslepend ook, op één moment stokte voor mij het lezen door het onrecht Maxi aangedaan. Direct lichamelijk geweld kwam er op dat moment niet aan te pas, maar agressiever had de ervaring nauwelijks kunnen zijn. Door mannelijke onwetendheid en bruut paternalisme. Onverwacht en meedogenloos. Tijdens een opmerkelijk intimiderende ondervraging door de koloniale gevangenisdirecteur en nog wat militair gespuis krijgt Maxi een sinaasappelschijfje aangeboden. Ze gaat volledig door het lint: door het onschuldige, kinderlijke verlangen naar een zak sinaasappelen werd ze op dertienjarige leeftijd verkracht. De sinaasappel brengt de kwelling met volle kracht terug en maakt van de ondervraging evenzeer een verkrachting. Tijdens de woedeaanval van Maxi komen haar ondervragers niet verder dan de uiterst gebrekkige constatering: ‘Dat wijf is gék!’ De directeur benadert haar vervolgens op een vaderlijke toon, die een mogelijk verlangen naar ouderwets vaderschap voorgoed de grond inboort.

Tal van andere voorvallen uit Maxi’s leven weten een gevoelige snaar te raken. De wijzen waarop degenen die jarenlang van haar lichaam of van haar groothartige medeleven hebben genoten en haar opzij zetten wanneer hun dat zo uitkomt, zijn af en toe adembenemend en steevast beschamend. Dergelijke gebeurtenissen bevatten onvermijdelijk ook sociale kritiek à la Charles Dickens. Bij hem loopt het voor de hoofdpersoon uiteindelijk nog goed af, gegeven hun goede inborst. Die had Maxi ook, maar we leven ruim een eeuw na Dickens en weten dat een deugdzaam leven niet op voorhand ook zaligmakend is aan deze zijde van de dood, zeker niet in de voormalige koloniën.
De naoorlogse Caribische literatuur wordt gestut door romans die dit op indringende wijze illustreren. Accord voegde daar De koningin van Paramaribo aan toe. Hij wist Maxi Linder echter van een motyo tot een moderne klassieker te verheffen. Hierdoor wordt een stereotypisch verwachtingspatroon uiteindelijk toch pijnlijk verrassend ondermijnd. Een land behoeft schrijvers om mensen de grandeur te geven, die ze verdienen.

Voor foto’s van Surinaamse vrouwen, waaronder Maxi Linder (als laatste in de lange rij), zie ‘Vrouwen van Suriname / Oema foe Sranan’ op de website Buku – Bibliotheca Surinamica / A blog about books on Suriname & more. De nalatenschap van Accord wordt mede levend gehouden door de Clark Accord Foundation.

 

NOTE: Meer over de letteren in ‘de West’ in het komende nummer van Nieuw Letterkundig Magazijn (een uitgave van MdNL), verschijnt tweede helft mei 2017

Bron: http://werkgroepcaraibischeletteren.nl/van-motyo-tot-moderne-klassieker/ 

Bron: Maatschappij der Nederlandse Letterkunde (MdNL; geplaatst 24 april 2017).

 

 

TITUS Karin Amatmoekrim aanbieding

Koniging van Paramaribo Clarck Accord aanbieding

WORD VRIEND VAN CLARK ACCORD EN ONTVANG TWEE BOEKEN!
In mei 2016 is de 32e druk van “de Koningin van Paramaribo” van Clark Accord opnieuw uitgegeven ter gelegenheid van Accords vijfde sterfdag.
Speciaal voor deze gelegenheid krijgen de eerste 50 donateurs bij een bijdrage vanaf Euro 50: een exemplaar van de Koningin van Paramaribo van Clark Accord en een exemplaar van Titus van Karin Amatmoekrim.

Vriend van Clark Accord Foundation