Soraya Bruinendaal heeft op 11 mei 2019 tijdens de Clark Accord Sessions voorgedragen:

Zij is ook ik - Wij zijn, Koningin van Paramaribo

Het kind van gister is omringd door mensen die haar verdriet niet kennen. Geen levende ziel die weet van dit verhaal. Alleen de muren die ooggetuige waren van een plek waar tijd zich samenvouwde en ontketende in een alles veranderende oerknal.

Overdag speelt ze in gedachten nog steeds dyompofutu naast het erf en leeft ze het zorgeloos bestaan van een onschuldig kind. In haar was een onbekende stilte ontstaan die het geschreeuw van haar pijn probeerde te overstemmen. Als gevolg hiervan krommen de hoeken van haar mond met de lach van een vreemde en wanneer ze huilt, verschijnen er sibi busi’s die haar onrecht delen waardoor het erf vol met tranen komt te staan…

Soms wanneer de nacht valt, hoort ze het hout weer kraken, kruipen koude kriebels net alata’s over haar heen en blaast vanuit de Timmermanstraat een zachte wind, melancholisch, het lied van haar stille getuigenis. Zij is de vrouw van vandaag die nu zweeft op dit lied, zonder enige schaamte noch pardon. De wereld is van haar en niet andersom.

Het is niet de wind die bepaalt wie die meeneemt. Niet de zon die bepaalt naar wie die straalt en niet het water dat bepaalt naar waar die stroomt. Nee. Zij is die draiwinti die haar eigen tij keert, de vurige zon anga fayalobi. Geen watram’ma, maar een sirene die macht heeft over de zee. Zij is zowel eb als vloed. Zowel onstuimig als onvoorspelbaar, net zoals de Surinamerivier. Zij is de hoogste berg ina kondre die boven een grootse jungle uittorent. Even indrukwekkend als dat ze een lust voor het oog is.

Zij is de gevallen vrouw die niet bestaat en net de uitdrukking van vandaag de dag, verouderd. Zij is elegant net de term, maar verspeelde allesbehalve haar reputatie. Die was net zo sterk lek din bowtu fu Isri. Zij is de verborgen schat die haar tot meer dan een vrouw vormde, maar tegelijkertijd de drang tot genegenheid verdrong naar de bodemloze put waaruit die was ontstaan. Zij draagt haar kroonjuweel als haar kroon. Geen wonder dat zij is gekroond tot kroonjuweel der juwelen.

 

Koningin van Paramaribo
Zij is een heilige die pronkt in de kleren van de duivel. The Devil’s advocate die de straat beweegt naar haar hand. The Queen of the night with an inexplicable act what made her the talk of the town.

Het kind van gister en de vrouw van vandaag hebben iets gemeen met elkaar. Wij zijn ze allemaal weleens geweest. Samen dragen we de geheimen van een tijd geleden. Hebben het kind van gister en de vrouw van vandaag in het heden nooit eronder geleden, maar lagen zij bovenop hun pijn.

Ik schuif mijn pijn ook niet onder stoelen of banken, instead I thrive on mine.
Want ook ik ben koningin van Paramaribo.

Gebroken als dertienjarige en omringd door mensen die mijn verdriet niet kenden. Ook ik was getuige van tijd die zich samenvouwde in een alles veranderende oerknal. Maar ook ik zweef nu op mijn melancholische liederen. En met een hart zo breed en groot als de heupen van Agutobo, ben ik vandaag de dag, nu ook die sterke vrouw.

Wij dragen allen een pijn.
Schuif het niet onder stoelen of banken. Zowaar mi de Soraya Bryony Josephine Henna Bruinendaal, mi nafu tak in tongo fu pot krakti ini mi wortu.
Want woorden blijven woorden, maar kracht dat zijn wij...

Soraya Bruinendaal

 

 

 

Soraya Bruinendaal

Soraya Bruinendaal staat ook wel bekend als Soraya Bryony.

Zij is geboren in Suriname en kwam naar Nederland in 1988, waar zij grootgebracht werd in Amsterdam. Zij heeft een grote fascinatie voor gedichten en verhalen schrijven. Het eerste gedicht dat zij schreef, beschrijft het verlies van haar moeder Henna. Het schrijven was bedoeld als verwerkingsproces. Toen was Soraya pas 13 jaar. Kenmerkend voor haar gedichten zijn dan ook de gevoelens die we allemaal hebben of herkennen.

Haar stijl is beschrijvend. Ze verwerkt de nodige woordspelingen in haar stukken, zodat elke lezer de aandacht erbij kan houden. Wanneer de lezer zijn of haar eigen associatie naar voren kan
halen, is haar doel behaald. Haar wens en passie is iedereen te kunnen blijven inspireren met haar woorden en verhalen.

De Ware Tijd - Literair februari / maart 2020