Tegenwoordig zijn er niet meer zoveel mensen die verder kijken dan hun neus lang is, er zijn geen ‘avonturiers’ meer. Maar dat geldt niet voor mij, want ik ben iemand die van onderzoeken houdt en zichzelf daardoor vaak in de knoop legt. De makkelijke weg is ook de saaiste.

Ik lig in mijn bed en denk eraan hoe het nou komt dat wij weten wat goed is en wat slecht, wie heeft het bewijs dat mensen helpen goed is en vechten slecht? Misschien is de duivel wel het goede en God het slechte, want Satanisten zien Satan juist als het goede. En Christenen zien hem juist als het slechte, maar wie heeft gelijk?

Wat als wij allemaal juist het slechte doen als we mensen helpen en het goede wanneer we mensen verkrachten, waarom telt daarbij niet de “vrijheid van meningsuiting”? Er zullen vast wel mensen zijn die stelen op bepaalde momenten goed vinden, terwijl dat ook vaak als slecht meegerekend wordt.

Als je een kind in een krottenwijk van Brazilië bent en je steelt om je familie te onderhouden, vind ik dat niet slecht, maar juist goed. Maar als je al twintig euro hebt en dan een product gaat stelen van eenentwintig euro vind ik dat slecht, want dat tel ik gewoon als hebzucht. Dus wordt er pas bepaald wat goed of slecht is als je het moment bekeken hebt? Of denkt men daar niet aan?

Uit deze column kun je zelf ook zien dat ik het zelf niet eens precies weet, dus… we kunnen gewoon democratie ervoor gebruiken!