Mijn familie is al twee generaties lang ‘gebroken’. Dat wil zeggen, mijn grootouders en al hun kinderen zijn minstens één keer gescheiden.

Onder die kinderen vallen mijn ouders. Eén jaar na mijn geboorte liepen de spanningen te hoog op en verliet mijn moeder mijn vader op een middag dat hij aan het werk was. Ik geloof nog steeds dat ze daarmee de juiste keus heeft gemaakt, want als ik naar het verleden kijk, zie ik dat dingen ons een stuk slechter af hadden kunnen gaan als het gezin bij elkaar was gebleven. Als ik naar de oude vakantiefoto’s van mijn vader kijk – toen hij iets ouder dan ik was en zijn ouders nog getrouwd waren – is de spanning tussen de Koemars te voelen door het fotopapier heen.

Niet dat ik naar het verleden hoef te kijken om ongelukkige gezinnetjes te zien. Ik hoef het zelfs niet bij mijn eigen bloedlijn te houden.

Als ik aan het werk ben in de KFC – ik ben cassière, maar maak ook tafels schoon – hoor ik vaak genoeg mensen ruzien. Dagjesmensen, vaak van Hollandse afkomst, die gekomen zijn om één of andere voetbalwedstrijd bij te wonen. Soms is bepalen wat ze willen eten al genoeg om een hevige discussie te ontketenen, maar ook tijdens de maaltijd wordt er vaak heel wat afgesnauwd.

‘’Jij zit ook echt alléen maar  op je telefoon!’’ hoor je zo’n vader dan tegen zijn dochter grauwen. ‘’Heb je je fantastische, liefhebbende ouders soms niks te melden?’’

Nee, waarschijnlijk niet, en ondanks die arrogante, verwende koppen die die meisjes hebben, kan ik het ze niet kwalijk nemen. Natuurlijk is het ongezellig als je tienerdochter niet tegen je praat, maar zeg nou zelf. Die ontevredenheid en stress die van die ouders afstraalt, zal ook weinig positiefs aan een gelukkig gezinsleven bijdragen.

Onder de buurtbewoners zelf zie ik veel minder van dit soort taferelen, maar dit kan ook komen omdat de meeste ´gezinnen´ die uit de omgeving zelf komen alleenstaande moeders zijn. Ze zijn streng voor hun kinderen en lijken altijd haast te hebben, en hoewel ik niet denk dat ontbreken van een vader een groot probleem is voor de kinderen zelf, kan ik me niet anders voorstellen dan dat die moeders vóór het eind van de dag al uitgeput zijn. Mijn moeder had het vrij makkelijk met mij omdat ik rustig was, maar sommige van die kleintjes die die vrouwen bij zich hebben… Tjeetje.

Zelf wil ik geen ongelukkig gezin, evenmin wil ik een alleenstaande moeder worden, en ik heb er vertrouwen in dat mijn generatie het beter zal doen. Velen zeggen dat kinderen uit eenoudergezinnen later zelf ook zullen scheiden, maar ik geloof dat die ketting in de toekomst gebroken zal worden. Wij hebben de fouten gezien die onze ouders hebben gemaakt en realiseren ons dat we het niet alleen veel makkelijker kunnen maken voor onze kinderen, maar ook voor onszelf als we gewoon bij onze partner blijven en minder grote problemen maken van de kleine dingetjes.

William ‘Willie’ Groves wordt in 1893 op 24-jarige leeftijd voor een bedrag van meer dan £100, - getransfereerd van West Bromwich Albion naar Aston Villa. William Groves staat bekend als de eerste speler die voor een hoger bedrag dan £100, - werd getransfereerd. Johan Cruijff, wie kent hem niet, de man met de leuke uitspraken ‘Ieder nadeel heeft zijn voordeel’ of ‘Als wij de bal hebben, kunnen hun niet scoren’. Cruijff, misschien wel een van de allerbeste voetballers uit de Nederlandse geschiedenis, werd op 26-jarige leeftijd voor een bedrag van ruim €1.200.000 getransfereerd van het Amsterdamse Ajax naar het Catalaanse Barcelona. 

Langzaam maar zeker liepen de transferbedragen op. En nu, 120 jaar later, staat het recordbedrag op naam van Cristiano Ronaldo, een Portugese voetballer die in het jaar 2009 van het Engelse Manchester United naar het Spaanse Real Madrid ging. De twee grootmachten waren het eens over een bedrag van maar liefst 94(!) miljoen euro.  Te gek voor woorden zou je zeggen! In 120 jaar zijn de bedragen verschrikkelijk opgelopen, maar gaat het niet de verkeerde kant op zo? 

Onlangs heeft een onbekende club 300(!) miljoen geboden op Lionel Messi, door velen gezien als de allerbeste voetballer momenteel, zo niet aller tijden. Ik denk dat de bedragen in de toekomst nog meer kunnen oplopen. Voor hetzelfde geld komt er net als in films een sjeik met een koffer vol met geld op tafel voor Lionel Messi. 

Maar hoort dit wel? Lionel Messi is toch ook maar een mens? Is hij meer waard? Heeft hij drie benen? Of kan hij gedachten lezen? Volgens mij heeft hij net als ieder ander mens twee benen en twee armen, eet hij, slaapt hij en gaat hij naar de wc. 

En dan heb ik het nog niet over de salarissen gehad die de spelers krijgen bij de clubs. Zelf werk ik bij de C1000, en ben ik allang blij met een maandsalaris van €300,-. Wat als ik je zeg dat Cristiano Ronaldo dat in een half uur verdient? 

Op jaarbasis krijgt hij ruim twaalf miljoen, en Lionel Messi dik tien miljoen. Deze week heb ik gelezen dat Yaya Toure, die bij het Engelse Manchester City zijn contract heeft verlengd. Omgerekend krijgt Yaya Toure €1516, - per uur! Lekker zwemmen in het geld. 

Manchester City werd in 2008 voor ruim 180 miljoen gekocht door de Abu Dhabi United Group (ADUG). Het plan van ADUG is om miljoenen in Manchester City te pompen en er een topclub van maken. Hoe? Spelers voor belachelijke bedragen binnenhalen. Niet alleen Manchester City is gekocht door investeerders, zo ook Vitesse, de Arnhemse club. 

Clubs als Real Madrid, FC Barcelona, Atletico Madrid en Valencia hebben grote schulden. Zo hebben FC Barcelona en Real Madrid hebben allebei een schuld van zo'n 600 miljoen euro. Atletico Madrid staat voor meer dan 500 miljoen euro in het rood, Valencia bijna 400 miljoen euro. Gelukkig heeft de Spaanse regering actie ondernomen.  Alle Spaanse clubs moeten hun schuld voor 2020 hebben afgelost.

Op de tafel zie ik weer een foto staan. 't Is een foto van m'n vader en die kijkt me lachend aan. En z'n ogen brengen mij weer naar die tijd.

In ieders leven zijn er ups en down. Soms is er in je leven iets ergs gebeurd dat je de rest van je leven niet snel zal kunnen vergeten. Toch moet je door met het leven, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Je verleden kun je niet zomaar uit wissen, het blijft een stukje  van je leven, een stukje van jou. Vaak krijg je dan het advies dat je er niet meer aan moet denken, het los moet laten en door moet gaan met je leven. Maar probeer dat maar eens , je zal er hoe dan ook op wat voor manier aan herinnerd blijven worden. Je zult het zelf een plaats moeten geven, en er vooral de tijd voor nemen, want iets echt loslaten kost tijd. Maar je zult toch verder moeten gaan.

Het heden, het nu en niet het verleden. Velen zouden zeggen dat leven in het heden makkelijk is. Je staat elke ochtend toch gewoon op en doet wat je altijd doet? En toch is dat niet zo. Je focussen op het heden is moeilijk. Je bent altijd met andere dingen bezig die je doen denken aan het verleden of juist aan de toekomst. Op de jonge leeftijd van veertien jaar ben ik nu al druk mijn toekomst aan `t plannen. Weer niet bezig met `t heden. Het is moeilijk om alleen in het nu te leven, maar toch is het belangrijk dat je nu leeft en niet later. Je jeugd zal je nooit meer opnieuw beleven, de tijd zonder zorgen kan elk moment verdwijnen als sneeuw voor de zon. Het is belangrijk van je leven te genieten zoals het is en de nare dingen die gebeuren los te laten en je focussen op de leuke dingen.

Waarom plannen mensen? De meeste mensen plannen voor morgen, volgende maand, en volgend jaar. Er is een gezegde dat luidt: 'Het leven is wat er gebeurt terwijl jij bezig bent met het plannen van andere dingen.’  Een voormalige Amerikaanse president zei: "Bij de voorbereiding van de strijd heb ik altijd ervaren dat plannen nutteloos zijn, maar de planning is onmisbaar." Als de dingen niet gaan zoals we gepland hebben, waarom is  plannen dan nog steeds belangrijk? Iets willen bereiken zonder plan gaat niet lukken; je moet altijd precies weten wat je gaat doen en hoe je het gaat doen. Ik denk dat het klaar hebben van een plan voor de toekomst zeer belangrijk en slim is. Als voorbeeld: het kiezen van een profiel dat bij jou past en iets voor je kan betekenen in de toekomst. Er zijn talloze banen en beroepen in deze wereld. Hoe moet ik nu de juiste te kiezen? Hoe kan ik weten wat het beste is, dat mijn talenten, mijn persoonlijkheid en alles wat mij mij maakt bij de gezondheidszorg liggen? Om de juiste keuze te maken moet je jezelf kennen en zo ongeveer weten wat je later wilt worden.

Als je depressief bent, leef je in het verleden. Als je bezorgd bent, leef je de toekomst. Als je vrede hebt, leef je in het heden.

Op 24 Juni 1987 was een jongen geboren in Rosario, Argentinië. Zijn vader was een staalbewerker en zijn moeder een schoonmaakster. Deze jongen groeide op in een arme buurt en toen hij 5 jaar oud was, ging hij op voetbal. Hij ging spelen bij de club die zijn vader had op gezet. Dit was een moment dat de geschiedenis van voetbal voor altijd heeft veranderd. Deze jongen was namelijk Lionel Andrés Messi.

Lionel was vroeger een normale jongen. Een normale jongen met een groot talent: een talent voor voetbal. Al vanaf een heel jonge leeftijd kon iedereen al zien dat Lionel later iets heel groots zou worden. Toen Lionel 11 jaar oud was werd bij hem groeihormoondeficiëntie geconstateerd. De club waar hij toen bij zat, was niet bereid om de behandeling van $900 per maand te betalen. De baas van de Catalaanse club FC Barcelona was wel bereid om dit te doen. Hij had al eerder van Lionels talent gehoord en hij betaalde uiteindelijk een ticket naar Barcelona voor Lionel en zijn vader. In Barcelona mocht Lionel meetrainen met FC Barcelona. Hij viel meteen in de smaak en de baas schreef toen een contract op een zakdoekje, want hij had geen papier.

Nu, 14 jaar later, wordt Lionel Messi beschouwd als één van, of misschien wel de beste voetballer aller tijden. Niet gek, als je alleen al naar zijn statistieken kijkt. Hij heeft nu al records op zijn naam als meeste doelpunten in één kalenderjaar, meeste keren Beste speler van het jaar gewonnen en dit allemaal op de leeftijd van 25 jaar oud. De meeste voetballers kunnen hier alleen maar van dromen maar Lionel niet, hij heeft zijn dromen waargemaakt.

Messi staat bekend om de manier waarop hij dribbelt met de bal. Velen zeggen dat het lijkt alsof de bal vast zit aan zijn voeten. Hij wordt vaak vergeleken met oud-voetballer Diego Maradona. Ze waren allebei kort, komen uit Argentinië en hadden dezelfde speelstijl. Zelfs Maradona heeft gezegd dat Messi de beste speler is die hij ooit heeft gezien.

Lionel is nu bijna op het toppunt van zijn carrière en hij heeft nog een contract tot 2018. Hij zal vast niet voor altijd de beste blijven, maar nog zeker voor een lange tijd. Hoe lang zal het wel niet duren totdat iemand zijn records weer verbreekt? Hier kan ik natuurlijk niks over zeggen, want jammer genoeg kan ik niet in de toekomst kijken. Wel kan ik zeggen dat ik, en nog veel meer mensen van de hele wereld alleen nog maar gelukkig kunnen zijn. Een speler van deze kwaliteit zie je namelijk maar één keer in je leven.

Mobiel bellen is praktisch en leuk en zo zijn er miljoenen mensen in Nederland en miljarden bellers en belsters ter wereld die gebruik maken van een mobiele telefoon. Vraagt u zich ook wel eens af hoe het vroeger was zonder telefoon ?

Vroeger hadden de mensen niet zo’n handig elektronisch apparaatje waarmee ze elkaar overal konden bereiken. Toen schreef men elkaar nog brieven, wat me eigenlijk wel leuk lijkt: je kon zien hoe die persoon foutjes maakte tijdens het schrijven en dan voel je ook de emotie erachter. Niet zo lang geleden werd de telefoon uitgevonden; toen was het nog vermoeiend. Ze waren heel erg zwaar en niet allemaal waren draagbaar, ze pasten niet in broekzakken en ze waren extreem duur en zagen er niet echt aantrekkelijk uit..

Tijdens de jaren sinds de eerste telefoon begon men zich steeds verder te ontwikkelen met technologie. Er zijn heel wat nieuwe merken erbij gekomen. Sommige merken kun je je nog herinneren van vroeger, maar de telefoons zijn alleen in een nieuw jasje gestoken. Mobiele telefoons zijn van ongeveer 340 gram naar ongeveer 112 gram gegaan. Ze worden steeds lichter en ook het uiterlijk is verandert, mensen kiezen vaak voor de allermooiste en beste telefoons. De besturingsprogramma’s  van de telefoons zijn ook verbeterd, de prijzen van de meeste telefoons zijn ook wel redelijk. Maar als je een bekend merk zoals de iPhone, een Blackberry of de nieuwste Samsung wilt, dan moet je er wel voor dokken. De mobiele telefoon is van de abcknoppen naar een volledig qwertytoetsenbord gegaan en nu zelfs naar touchscreen; dat maakt het typen gemakkelijker.

Door de technologie van nu verwacht men in de toekomst veel betere mobiele telefoons. Sommige verwachtingen zijn heel erg onrealistisch. Het besturen van een telefoon met je gedachten lijkt me onwaarschijnlijk. Mobiele telefoons zullen wel steeds lichter worden en misschien ook veel kleiner. Het toetsenbord zal misschien ook verdwijnen. Er zal van alles te vinden zijn in de app world en er is een kans dat de mens praten minder als communicatiemiddel zal gaan gebruiken. De prijs zal zeker ook gaan stijgen want nu al zijn de smartphones heel erg duur en ze worden steeds duurder. Als voorbeeld: de iPhone 4/4s kostte rond de 600 euro toen hij uitkwam. Een jaar later kwam de iPhone 5 en die kost ongeveer 700 tot 800 euro. Smartphones zullen voor sommige mensen dus niet betaalbaar meer zijn.

Scholengemeenschap Reigersbos Amsterdam

Clark Accord was een schrijver die het stof van het verleden afblies. Hij nam de mouw van zijn trui en wreef het verleden op, poetste het net zo lang tot het een nieuwe glans had. In zijn boeken, zoals het beroemde De koningin van Paramaribo maar ook in Plantage d’Amour, komt het verleden voor de lezer even heel dichtbij. Zo dichtbij, dat het lijkt alsof je je hand maar hoeft uit te steken om het aan te raken. Zo dichtbij, dat je je ogen sluit en de geschiedenis aan je voorbij trekt, als een film, of, als de wereld zoals je hem ziet wanneer je naar buiten door het raam kijkt.

Die verbeelding en dat plezier van het schrijven, is precies wat Clark Accord aan de jeugd wilde doorgeven. Met de Column Award worden de leukste jonge schrijvers, de grootste beloftes en de meest bijzondere stemmen in het zonnetje gezet. Ik heb de columns stuk voor stuk met veel plezier gelezen. Het doet me goed om te weten dat deze jongvolwassenen niet bang zijn om grote thema’s uit de weg te gaan. Ik las prille filosofische mijmeringen, zoals bij Karuna, die  schrijft over het heden, dat ‘zowel het einde van het verleden is, als het begin van de toekomst’, en Timothy die religieuze twijfel beschrijft en een halleluja bezegelt met handen die de lucht in steken, en dat en passant beschrijft als dat ‘het leek alsof ik mijn armen uitstrekte en de wolken aanraakte’. Deze jonge schrijvers zijn niet bang om aan te zetten tot overpeinzing, zelfs tot het punt dat, zoals Nashon het schrijft; ‘dat je meer moet denken dan je ooit gedacht had’.

Gelukkig blijven de dagelijkse onderwerpen die het leven van de tiener domineren, niet uit. Er wordt nagedacht over voetbal, over televisie (met name over de onschatbare waarde daarvan), over computerspelletjes en smartphones, over de puberteit en over verliefdheid. Ik ben door de columns heen gevlogen, en zag de kinderen, de toekomst, met evenveel glans als Clark Accord het verleden wist te geven.

Deze bundel van columns is een korte bloemlezing van wat onze tieners nu bezig houdt. Het is ruw talent, zwart op wit. Ik hoop dat de kinderen allemaal zullen blijven schrijven, in dit heden dat gevormd is door hun verleden. Opdat wij, de oude garde, hun namen ooit weer tegen mogen komen in de boekenkasten van de toekomst.

Karin Amatmoekrim
Schrijver en bestuurslid van de Clark Accord Foundation